Aklımda Uçuşanlar

Karahindiba tohumu çocukluğumuz

Oyun gibi keyifle üfleriz,

Uçar gider gider günlerimiz tek tek.

Ardından bakarız gülümseyerek.

Uçtuğunda son tohum tanesi

Boş çiçek sapı kalır elimizde 

Derin bir pişmanlık içimizde

"Üflemeseydim, elimde tutsaydım 

Onu kendime saklasaydım "

Hayıflanır, dertleniriz ince ince

Oysa boşuna tüm pişmanlıklar

İlk rüzgarla uçacak,durmaz o tohumlar.

yg.