"Bu aralar aklında ne uçuşuyor?" diye sorarsanız; yanıtım hiç düşünmeden "uyku" olur.
Uykuuu. Hiç zor değil aslında. Birazcık ön hazırlığın ardından (diş fırçalamak, pijama giymek gibi) başını yumuşacık yastığa koymak, alt ve üst kirpiklerin tüm gün süren özlemine son vererek uykuya yelken açmaaakkkk. İşte hepsi bu.
Amaaaa... Aması var. Bir şey var tutan ve bu muhteşem eylemi yapmaktan alıkoyan. Yıllardır düşünürüm ne? Ne acaba?
Birden bire farkettim "Hayatı kaçırma korkusu"...
Oysa ne saçma sapan şeylerle zaman harcayarak, ne anlamsız endişelerle kaçırıyoruz hayatı.
Haydi bırak uykunun gizemli ve muhteşem dünyasına kendini. Kim bilir ne güzellikler, kimler var sarıp sarmalamak için seni bekleyen.
İlk resmi tıklamayı unutmayın...
3 yorum:
uyku ablam ver elini uyalim:))))))
uyku gibisi yok, harikasin ama uykusuz kalma lutfen
Sıkı tut bebişim ablanın elini, sakın bırakma:)))))))
Şimdi uyuyasım geldi :)))) Uyku gibisi yok gerçekten :))) Diğer elini de ben tuttup yazlagelenim artık gidemem de eteğinin ucundan tutsun hıh :)))))
Yorum Gönder